Little Shop of Horrors (1960) van Roger Corman

Het origineel. Lichtzwarte komedie over mensenetende plant. Niemendalletje - Corman maakte in die tijd 2 à 3 films per jaar - met hier en daar een bizarre grap (de bloemen etende man), hier en daar een leuke grap, en voor de rest vooral veel meligheid. Klein rolletje van Jack Nicholson.

trailer

Solaris (2002) van Steven Soderbergh

FF-film over psychiater ofzo die naar een planeet moet die uit het onderbewustzijn van mensen hun geliefden in levende lijve tevoorschijn peutert. Vraag is dan natuurlijk hoe je omgaat met zo'n surrogaat en met alle existentiële vragen die zo'n verschijning oproept. Edoch, alle diepte en mysterie uit de originele Solaris zijn vervangen door pseudo-diepte en dodofiele leegte, met als boodschap dat er niets fijner is dan de liefde (en dat je voor de gelukzaligheid van de liefde bereid bent de matrix binnen te stappen, ofzo). En dat dan allemaal op zo'n pseudo-manier gebracht, met gebakkie George Clooney als de man die alsnog met zn vrouw en zn verleden in t reine moet komen, waarschijnlijk omdat ie zo wanhopig tragisch uit zn koffiebonen kan kijken. Het geheel wordt afgemaakt met een matig script en wat trage 2001-esthetiek en voila, de zoveelste mislukte remake, die in dit geval zelfs de Amerikanen zelf niet te vreten vonden.

Wel grappig dat ze de gematerialiseerde geestverschijningen aanpakken met higgsbosons, die sinds vorige week officieel bestaan.

trailer

Historias que so existem quando lembradas (2011) van Julia Murat

Erg mooie film. Ook al in R'dam gezien in februari. Mooi, simpel, wat sprookjesachtig verhaal over dorpje (in Brazilië?) waar de tijd stilstaat en waar dan een jonge fotografe verzeild raakt. Prettige acteurs (Sonia Guedes en vooral Lisa Fávero), prachtig gefotografeerd. t Enige wat je erop aan zou kunnen merken is dat t wel heel erg gecomponeerd en geregisseerd is en dat het hier en daar wat rafeliger of rauwer ofzo had gemogen. Maar daar zul je mij niet over horen.

trailer

Flanagan (1975) van Adriaan Ditvoorst

Tsja. Had er wat meer van verwacht, gezien Ditvoorsts reputatie. Goed-Nederlands houteklazenacteerwerk - "ggggodverdomme" - Fassbinderiaans zo u wilt. Of Vanoekeliaans. Verhaal over een (zelf)destructieve man die (ook nog) op wraak zint. Ofzo. Je ziet wel dat Guido de Moor heel boos is, en er wordt ook wel uitgelegd waarom, maar t laat je allemaal volkomen koud, eigenlijk. Wel grappig om Petra Laseur en Anne Wil Blankers te zien als de Katja Schuurman en Halina Reijn van hun tijd. Ofzo.

Herinner me nog dat ik indertijd in de Skoop over de overvalscène las dat die gebruikt werd om reclame te maken voor Caballero. Heette toen nog sluikreclame en geen product placement.

geen trailer

Starbuck (2011) van Ken Scott

Zeer voorspelbaar uitgewerkt verhaaltje over zaaddonor die 500 kinderen blijkt te hebben, zeer voorspelbaar neergezet. Volkomen blub. Na drie kwartier vertrokken.

Is niet heel welluidend, dat Canadees-Frans, en ook niet heel verstaanbaar.

trailer

Fyra år till (Another four years, 2010) van Tova Magnusson-Norling

Zweedse komedie over twee homofiele politici uit verschillende kampen die elkaar uiteindelijk toch vinden. Dun en wat zoetsappig verhaaltje met hier en daar wat geforceerde wendingen, maar leuke grappen (vooral als ze over politiek gingen) en op de juiste toon en met genoeg vaart verteld. Film in de Gay Summer Tour of hoe heet dat, dus welwillend en goedlachs publiek in de zaal. Regisseuse Tova Magnusson viel me op twee manieren op als de vrouw van de hoofdfiguur. Wel irritante muziek, met van die teksten die dan moeten duidelijk maken hoe de hoofdpersoon eraan toe is.

trailer

Le fils de l'autre (2012) van Lorraine Lévy

Twee baby's worden in het ziekenhuis verwisseld, en de ouders komen daar pas 18 jaar later achter. En om het nog ingewikkelder te maken is de ene jongen een Jood en de andere een Palestijn, of andersom zo u wilt. En als zo'n onderwerp door een Franse regisseur lekker gladjes wordt verfilmd dan weet je wat je te wachten staat: voorspelbare op burgerdiscussie gerichte, politiek-correcte braafheid. Ben dus na een halfuur maar opgestapt toen alle clichés me te veel werden.

Er zijn de laatste tijd weer veel Franse films te zien, zonder uitzondering vaardig gemaakt, maar ze zijn me vaak te gelikt en te voorspelbaar in hun drang om iets controversiëlerigs aan te roeren.

trailer